Trupi i njeriut mbetet jashtëzakonisht aktiv gjatë pushimit, duke kryer procese thelbësore mirëmbajtjeje që shoqërohen me humbje të konsiderueshme të lëngjeve. Çdo natë, ndërsa biem në gjumë, sistemet tona biologjike punojnë për të rregulluar temperaturën e brendshme dhe për të lagështuar ajrin e çdo frymëmarrjeje.
Ky proces i vazhdueshëm çon në humbjen e rreth një litri ujë përmes djersitjes dhe nxjerrjes së ajrit. Edhe pse këta mekanizma janë jetikë për rikuperimin fizik dhe stabilitetin termik, ata e lënë trupin të varfëruar nga lëngjet deri në agim—duke shpjeguar pse gota e parë e ujit në mëngjes është një ritual i domosdoshëm për shëndetin.
Kjo humbje e lëngjeve gjatë natës është një nënprodukt natyror i mënyrës se si trupi rregullon nivelin e hidratimit dhe mjedisin e brendshëm. Duke lagështuar ajrin që thith dhe duke përdorur djersitjen për t’u freskuar, trupi siguron që të qëndrojë brenda kufijve të sigurt të funksionimit gjatë gjumit.
Megjithatë, neglizhimi i këtij litri lagështie të humbur mund të çojë në një dehidratim të lehtë, por kronik, i cili shpesh shfaqet si lodhje në mëngjes ose ulje e përqendrimit dhe funksionit njohës. Menaxhimi i marrjes së lëngjeve gjatë gjithë ditës nuk ka të bëjë vetëm me shuarjen e etjes, por me mbështetjen e punës së rëndë fiziologjike që trupi yt kryen ndërsa ti fle pa vetëdije.
