“SHBA dhe Izraeli bombarduan Iranin më 28 shkurt. Plani, Çfarë Ndodhi dhe Strategjia e Luftës e Iranit!
Plani ishte i thjeshtë.
Vritni Udhëheqësin Suprem. Shkatërroni strukturën e komandës. Prisni që regjimi të shembet. Shikoni popullin të marrë pushtetin.
Kjo funksionoi në Irak. Funksionoi në Libi. Funksionoi në Siri. Madje funksionoi edhe në Venezuelë vetëm disa javë para se të fillonte kjo luftë.
Në Iran nuk funksionoi.
Ja pse. Dhe pse kjo ndryshon çdo gjë.
Irani kaloi 20 vjet duke studiuar luftërat e Amerikës.
Kur Sadam Hyseini ra – Irani po vështronte.
Kur Muammar Gadafi u vra – Irani po mbante shënime. Kur Bashar al-Asadi u largua drejt Moskës – Irani ishte në klasë.
Dhe ishte një njeri që bënte pjesën më të madhe të studimit: Gjenerali Mohammad Jafari i IRGC (Gardës Revolucionare).
Ai vuri re se në Irak, Afganistan dhe Ballkan, goditjet “dekapituese” (prerja e kokës) mbi regjimet shumë të centralizuara ndodhnin me shpejtësi dhe anonin fushëbetejën në favor të Uashingtonit brenda javësh.
Dhe ai bëri një pyetje që ndryshoi gjithçka:
“Nëse kjo na ndodh ndonjëherë ne – çfarë do të bëjmë?”
Përgjigjja u bë e njohur si Doktrina e Mbrojtjes Mozaik (Mosaic Defense Doctrine).
Ja se çfarë është në të vërtetë Doktrina Mozaik:
Mendoni për një mozaik. Qindra pjesë të vogla individuale. Secila ndryshe. Secila e veçantë. Por së bashku – ato formojnë një fotografi.
Irani riorganizoi Gardën Revolucionare Islamike në 31 njësi kryesisht autonome – një e dedikuar për Teheranin dhe 30 të radhitura me secilën provincë – të dizajnuara për të fragmentuar autoritetin e komandës në rast të një konflikti në shkallë të gjerë, duke lejuar komandantët provincialë të veprojnë pavarësisht, pa pritur miratimin qendror.
Çdo njësi ka raketa e veta. Dronët e veta. Inteligjencën e vet. Strukturën e vet të komandës.
Siç u shpreh një analist i mbrojtjes:
“Çdo provincë është një mozaik, dhe komandantët kanë aftësinë dhe fuqinë për të marrë vendime. Kështu që kur ata shkëputen nga komanda e tyre në Teheran, ata ende mund të funksionojnë si një forcë ushtarake e bashkuar.”
Tani, këtu gjërat bëhen të jashtëzakonshme:
Njësia në veri të Iranit nuk e di se çfarë po bën njësia në perëndim të Iranit.
Sepse nëse njësia veriore nuk e di – si do ta dinin satelitët e inteligjencës amerikane?
Nuk mund të godasësh atë që nuk mund ta
lokalizosh. Nuk mund të shkatërrosh atë që
nuk ka qendër.
Kjo është arsyeja pse strategjia e dekapitimit dështoi.
Libri i lojës së Amerikës është gjithmonë i njëjtë:
Gjej kokën. Prije atë. Trupi shembet.
Vrasja e Udhëheqësit Suprem nuk çon në shembjen automatike të regjimit.
Doktrina Mozaik është projektuar për të lejuar ushtrinë të vazhdojë funksionimin edhe pasi udhëheqja është larguar. Si një Hidër – nëse i pret njërën nga kokat, menjëherë rriten të reja.
Ata e vranë Udhëheqësin Suprem të Iranit në ditën e parë (Day 1).
Irani e zëvendësoi atë brenda pak ditësh dhe vazhdoi të gjuante.
Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, e tha vetë më 1 mars:
“Kemi pasur dy dekada për të studiuar disfatat e ushtrisë amerikane në lindjen dhe perëndimin tonë të afërt. Kemi përfshirë mësimet përkatëse. Bombardimet në kryeqytetin tonë nuk kanë asnjë ndikim në aftësinë tonë për të zhvilluar luftë. Mbrojtja e decentralizuar Mozaik na mundëson të vendosim se kur – dhe si – lufta do të përfundojë.”
Lexojeni atë rreshtin e fundit përsëri:
Jo nëse lufta përfundon. KUR dhe SI.
Kjo doktrinë nuk u projektua kurrë për të fituar.
Babai im i pasur më mësoi diçka për betejat. Ai tha: “Qëllimi nuk është gjithmonë të fitosh. Ndonjëherë qëllimi është ta bësh fitoren aq të shtrenjtë – saqë pala tjetër të vendosë se nuk ia vlen.”
Kjo është saktësisht ajo për të cilën është ndërtuar Doktrina Mozaik. Strategjia mbështetet plotësisht në shterimin e burimeve të SHBA-së dhe Izraelit – duke i gjakosur ata ekonomikisht, duke e çuar luftën në shtëpitë e popullatave të tyre, duke e bërë atë thellësisht jopopullore në të dyja anët.
Ekziston një term ushtarak për këtë lloj fitoreje: Fitorja e Pirros.
Ti fiton. Por kostoja e fitores është aq katastrofike – saqë do të dëshiroje të mos kish luftuar fare.
Kjo është e gjithë strategjia e Iranit në një fjali.”
Kush është Robert Kiyosaki?
Robert Kiyosaki është një sipërmarrës amerikan, investitor dhe autor i famshëm, i njohur më së shumti për librin e tij bestseller “Rich Dad Poor Dad”. Ai është një figurë me ndikim në edukimin financiar, i cili shpesh analizon ngjarjet gjeopolitike përmes lupës së ekonomisë dhe strategjisë së pushtetit. Ai ka qenë një nga mbështetësit e Donald Trump-it. Ky shkrim është pjesë e komenteve të tij mbi zhvillimet globale në vitin 2026.
