Ky është një shembull i shkëlqyer i asaj që quhet “Micro-harvesting” (vjelje në shkallë të vogël), por duhet bërë një dallim midis praktikave të godinave inteligjente dhe strategjisë kombëtare.
Pavarësisht se Singapori është lider botëror, mbledhja e kondensimit të ajrit të kondicionuar mbetet një “bonus” efiçience dhe jo shtylla kryesore. Ja se si ndahet ky realitet:
1. Dallimi: Praktikë ndërtimi, pjesë e një strategjie kombëtare
Në nivel godine: Shumë qendra tregtare si Jewel Changi apo godina “Green Mark” i përdorin këto sisteme. Një sistem i madh kondicionimi mund të prodhojë mijëra litra ujë në ditë (ujë pothuajse i distiluar), i cili është perfekt për vaditje sepse nuk ka klor apo kripëra.
Në nivel kombëtar: Strategjia e Singaporit bazohet te “katër rubinetët kombëtarë”:
Mbledhja e ujit të shiut (përmes rezervuarëve).
Uji i importuar (nga Malajzia).
Riciklimi i ujërave të zeza në ujë të pijshëm (teknologji kulmore).
Çkripëzimi: Shndërrimi i ujit të detit në ujë të pijshëm.
2. Pse uji i kondicionerëve është “flori” i fshehur?
Në një klimë tropikale si ajo e Singaporit, lagështia e ajrit është shumë e lartë. Sistemi i kondicionimit, duke ftohur ajrin, e kondenson këtë lagështi në pika uji.
* Pastërtia: Ky ujë është i pastër nga mineralet, ndaj nuk lë njolla gëlqereje te shatërvanët apo xhamat gjatë pastrimit.
* Kursimi: Përdorimi i tij për tualetet apo vaditjen e kopshteve vertikale ul ndjeshëm faturën e ujit të pijshëm që vjen nga “Çezmat Kombëtare”.
Po në Shqipëri?
Në qytete si Tirana apo Durrësi, ku lagështia gjatë verës është e lartë, sasia e ujit që rrjedh nga tubat e kondicionerëve të pallateve është masive. Në vend që të laget rruga apo kalimtarët, mbledhja e këtij uji për vaditjen e ballkoneve apo pastrimin e ambienteve të përbashkëta do të ishte një hap i thjeshtë drejt modelit të Singaporit.
