Meqenëse nuk ka pasur “përpjekje për vrasje” ndaj presidentit tonë për një kohë të gjatë, të cilat në një farë mënyre ndodhin gjithmonë, aksidentalisht ose kur atij i mbarojnë skenarët, këtë herë patëm një përpjekje për të hedhur në erë tubacionin e gazit pranë Kanjizës, i cili furnizon me gaz Hungarinë.
Përsëri, rastësisht apo jo, kjo ndodhi një javë para zgjedhjeve hungareze, në të cilat Orbán u rrëzua nga Pjetri Hungarez.
Meqenëse Hungaria është anëtare e Bashkimit Evropian, ku hetimi do të zhvillohej në të njëjtën mënyrë siç kryhen në të vërtetë hetimet, ishte më e përshtatshme që ky devijim, i drejtuar kundër stabilitetit të Hungarisë, Orbanit dhe gjithçkaje hungareze, të “zhvendosej” në periferi të BE-së. Në vendin e sunduar nga miku i tij i madh, i cili e mbështeti me gjithë zemër në këto zgjedhje. Dhe kush ndoshta e di shumë mirë se largimi i Orbanit nuk është ushtrimi më i dëshirueshëm demonstrues para zgjedhjeve që e presin, zgjedhje që, nëse do t’i kërkoheshin, ai mund të mos i mbante fare.
Ishte më mirë të gjendej një recetë e provuar dhe e testuar, diçka e ngjashme me gjetjen e armëve në Jajinci gjatë rrugës për në shtëpinë e Vuçiçit, informacionin rreth përgatitjes së atentatit ndaj Vuçiqit në përurimin e monumentit të Stefan Nemanjës, ose historinë e fundit për snajperët në Beograd që policia i vëzhgoi me ditë të tëra dhe në fund nuk i kapi.
Këtë herë u vendos të gjendej një çantë shpine me eksploziv plastik pranë Kanjižës, pranë tubacionit të gazit. Kushdo që ndjek gjenezën e të gjitha këtyre ngjarjeve mund të vërejë një detaj të vogël. Edhe kur diçka “gjendet”, autori i krimit në një farë mënyre gjithmonë i shpëton.
Këtë herë dyshohet për një emigrant. E pranoj, shaka e mirë. E solli ndonjë migrant dhe policia e gjen, sepse dihet që migrantët, veçanërisht ata të paligjshëm, kanë të regjistruar siç duhet vendbanimin, kartën e identitetit, gjurmët e gishtërinjve në bazën e policisë…
Për ta bërë imazhin më autentik, policia dhe ushtria, Kriçak, drejtori i VBA-së, forcat speciale dhe helikopterët mbërritën në Kanjiž. E gjithë suita në një vend. Nuk e di kush është një profesionist më i madh, dhe kur bën kaq shumë zhurmë, nuk ka rëndësi nëse personi që bën deklaratat po flet me kuptim apo po thotë budallallëqe.
Meqenëse disa të rinj nuk u penguan mbi çantat me eksplozivë, por shërbimet e sigurisë i gjetën ato, pyetja që lind është se ku po shkon emigranti. Ne u informuam për gjithçka që (nuk) ishte bërë nga drejtori i VBA-së, Đuro Jovanić, i njohur në ushtri si Kutlača, sepse para kësaj pozite ai ishte shefi i mensës ushtarake.
Ai tha publikisht se ata kishin njohuri operative se kjo po përgatitej. Në praktikën operative, është standarde të ndiqet autori dhe jo vetëm objektet e krimit, dhe tani mbetet e paqartë se si rojet tona të sigurisë zbuluan saktësisht se ku ishin çantat e shpinës, dhe nuk e ndoqën dhe arrestuan personin që i mbante ato në vend. Diletantizmi është gjithmonë më i mirë se pretendimi.
Ose njëra ose tjetra, Orbani është zhdukur, ndërsa Vuçiçi e vajton, kush e di se çfarë planesh të liga po kurdisin “emigrantët”. Në përgjithësi, as eksplozivët nuk e ndihmuan Orbanin, sepse atje njerëzit ende reflektojnë, mbetet për t’u parë këtu./Përshtati “Pamfleti” nga “Danas”
