Për njerëzit që jetojnë pranë një zone lufte, mungesa e simpatisë ndaj emigrantëve britanikë dhe australianë – si dhe ndaj influencerëve që jetojnë në Dubai – është dukur disi e çuditshme. Që nga momenti kur qyteti u godit nga bombardimet në ditët e para të luftës, reagimi ndaj tyre në vendet e tyre të origjinës ka qenë kryesisht tallje dhe përçmim.
Në Britani, lideri i Liberal Demokratëve, Ed Davey, kritikoi “të arratisurit nga taksat dhe ish-futbollistët e dështuar” që jetojnë në Dubai dhe që, sipas tij, shpesh tallen me britanikët e zakonshëm, por tani presin që ushtria britanike t’i shpëtojë.
Në emisionin televiziv Good Morning Britain, moderatorja Susanna Reid ngriti një pyetje të drejtpërdrejtë: nëse britanikët janë zhvendosur në Dubai për të shmangur taksat, a nuk duhet të paguajnë vetë për evakuimin?
Një nga reagimet më të komentuara erdhi nga influencerja australiane Louise Starkey, e cila publikoi një video në Instagram ndërsa dëgjoheshin shpërthimet e raketave në sfond. “Kjo nuk duhej të ndodhte këtu”, tha ajo nga ballkoni i apartamentit të saj në Dubai.
Kjo fjali përmbledh një kontradiktë të madhe. “Këtu” është Dubai – një qytet i ndërtuar mbi luksin, ku mund të luash mini-golf, të bësh shopping në dyqane si Marks & Spencer dhe të shijosh brunch me shampanjë në hotele luksoze. Ndërsa “kjo” është lufta: raketa, aeroporte të sulmuara, fluturime të ndërprera dhe frika e sulmeve me dronë.
Në të vërtetë, lufta vetëm sa ka bërë të dukshme një realitet që gjithmonë ka qenë pranë. Kontrata e pashkruar sociale e Dubait është një lloj verbërie e qëllimshme ndaj vuajtjes dhe dhunës që ekziston shumë pranë tij. Gaza, për shembull, është gjeografikisht shumë afër.
Modeli i Dubait kërkon që vizitorët dhe emigrantët të mos mendojnë shumë për atë që ndodh përtej kufijve të qytetit – apo për mënyrën se si ai u ndërtua. Industria e ndërtimit në Dubai është kritikuar prej kohësh për sistemin kafala, një sistem sponsorizimi që lidh statusin ligjor të punëtorëve migrantë me punëdhënësit e tyre, duke u dhënë këtyre të fundit kontroll të madh mbi jetën dhe kushtet e punës së tyre.
