SHBA po rrit praninë ushtarake në Lindjen e Mesme, duke shtuar spekulimet për një ndërhyrje të mundshme tokësore në Iran, nëse dështojnë negociatat. Megjithatë, mungesa e kapaciteteve të nevojshme për një konflikt të zgjatur dhe rreziku i lartë i humbjeve e bëjnë një operacion të tillë pak të mundshëm. Analiza thekson se SHBA ka më shumë gjasa të vazhdojë presionin përmes mjeteve ekzistuese ushtarake sesa të ndërmarrë një pushtim tokësor në shkallë të gjerë.
Shtëpia e Bardhë zyrtarisht po i jep kohë diplomacisë për t’i dhënë fund luftës në Iran. Megjithatë, trupa amerikane po mbërrijnë në Lindjen e Mesme, duke ngritur pyetjen nëse Donald Trump po përgatitet, në rast se dështojnë negociata, të japë urdhër për goditjen përfundimtare ndaj regjimit iranian me një ndërhyrje tokësore.
Rreth 3.500 marinsa dhe marinarë amerikanë kanë mbërritur tashmë në rajon, ndërsa shtohen raportimet dhe skenarët për mundësinë që presidenti amerikan të urdhërojë një sulm tokësor kundër Iranit.
Sipas Komandës Qendrore të SHBA-së (CENTCOM), marinarët dhe marinsat në bordin e USS Tripoli (LHA 7) mbërritën në zonën e përgjegjësisë më 27 mars. Anija amfibe e klasës America shërben si anije komandë e Grupit Amfib të Gatishmërisë Tripoli / Njësisë së 31-të Ekspeditare të Marinsave, e përbërë nga rreth 3.500 personel, si dhe mjete transporti dhe avionë luftarakë, mjete amfibe sulmi dhe kapacitete taktike.
Gjithashtu, rreth 2.000 parashutistë nga Divizioni i 82-të Ajror po dërgohen në operacione. Kjo njësi mund të dislokohet kudo në botë brenda 18 orëve nga marrja e urdhrit dhe të sigurojë pozicione në territor armik për përgatitjen e operacioneve tokësore.
Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, deklaroi se SHBA beson se mund të arrijë objektivat pa dërguar trupa tokësore. Megjithatë, sipas Guardian, prania e mijëra marinsave në rajon i jep Trump mundësinë të urdhërojë një sulm, qoftë për të fituar avantazh negociues për rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, qoftë për të kufizuar aftësinë e Iranit për ta mbajtur atë të mbyllur me forcë.
Megjithatë, mungesa e njësive të rënda të blinduara, e mbështetjes logjistike dhe elementëve të tjerë të nevojshëm për një konflikt të zgjatur kufizon aftësinë e Shtëpisë së Bardhë për të përshkallëzuar luftën dhe për të shmangur një ngërç me pasoja të rënda për ekonominë globale.
Objektivi më i rëndësishëm konsiderohet ishulli Kharg, në brigjet e Iranit, përmes të cilit kalon rreth 90% e eksporteve të naftës bruto të vendit. Humbja e kontrollit mbi këtë ishull do të ishte goditje e madhe për Teheranin. Trump kishte propozuar një sulm ndaj Kharg që në vitet 1980.
Forcat amerikane në rajon janë shumë më të pakta krahasuar me operacionet në Irak dhe Afganistan. Një zbarkim në Kharg do të përballej me sulme nga dronë, raketa dhe artileri iraniane, ndërsa SHBA-së do t’i duhej kohë për t’u pozicionuar, duke i dhënë Iranit mundësi të minojë zonën.
Edhe nëse ishulli do të merrej, mbetet e paqartë sa gjatë do të mbahej nën kontroll, ndërsa SHBA mund të intensifikojë bombardimet. Sipas shefit të Shtabit të Përgjithshëm, gjeneralit Dan Caine, SHBA ka goditur tashmë 90 objektiva në Kharg.
Objektiva të tjerë përfshijnë ishuj në Ngushticën e Hormuzit, si Qeshm, një bazë për mjete sulmuese iraniane, dhe Larak, një qendër për armët që përdoren për të bllokuar ngushticën. Sipas Axios, po shqyrtohen edhe sulme ndaj ishullit Abu Musa.
Trupat e dërguara mund të përdoren edhe për misione të tjera, si kërkimi i 440 kg uraniumi të pasuruar që u zhdukën pas sulmeve të qershorit. Sipas Guardian, SHBA po shqyrton dërgimin e forcave speciale për ta gjetur dhe rikuperuar atë.
Një mision i tillë do të ishte i gjatë dhe me rrezik të lartë, pasi Irani ka përvojë në luftë asimetrike. Analisti Max Boot theksoi se ekziston shqetësim i madh për humbjet amerikane, gjë që e bën shumë të pamundur përdorimin në shkallë të gjerë të forcave tokësore.
Aktualisht, Trump ka shtyrë kërcënimin për shkatërrimin e infrastrukturës energjetike iraniane deri më 6 prill, ndërsa negociatat vazhdojnë. Sipas Guardian, për shkak të rreziqeve të larta, skenari më i mundshëm është përshkallëzimi përmes mjeteve që SHBA ka përdorur që nga fillimi i luftës./ Përshtati “Pamfleti”
