Shkruan Rean Saiti
“Nuk ke qenë kurrë gjimnazist në Tetovë, nëse të paktën, një herë, nuk ke ngrënë “petlla” te Baci”!
Kjo thënie mu kujtua teksa kalova rrugën tek Gjimnazi i Tetovës dhe e pashë këtë objekt të improvizuar që është duke sfiduar dhe i rezistuar kohës…
Vitet e 80-ta të shekullit të kaluar, si nxënës në Gjimnaz, gjatë pushimit të gjatë, ishte gati e pamundur të mos e shihje Bacin dhe shoqëruesin e tij. Bereta në kokë, manteli ngjyrë kaltër, një karrocë me katër rrota, sillnin në këtë objekt vaktin më të shijshëm për ne nxënësit, “petllat”.
Po, jo vetëm kaq! Kishte edhe zgjedhje – nëse e donit me “eurokrem” ose “marmeladë”!
Për ne që vinim nga fshatrat e që gjatë dy viteve të para të Gjimnazit ishim mësuar me rutinën e “çetvrt” bukës dhe një “Zdenka”, petllat e Bacit paraqisnin sihariq të vërtetë.
Baci njihte gati të gjithë nxënësit. Kisha përshtypjen se për të aspak nuk kishin rëndësi 20 dinarët e atëhershëm jugosllav, por siç thoshte shpesh “me rëndësi është që asnjë nxënës të mos mbetet i urritur”.
Kjo mbase vërrehej në fytyrën e tij kur përfundonin “petllat” kurse para këtij objekti kishte ende nxënës duke pritur në radhë.
Fatkeqësisht nuk e di fatin e këtij njeriu zemërmirë… Uroj të jetë shëndosh e mirë…
Për familjarët e tyre dhe ata që e kanë njohur, u them se, Baci ishte streha jonë, njeriu me zemër të madhe që kurrë nuk lejoi që një nxënës të mbetet i urritur, i kishte apo jo, ato 20 dinarët e atëhershëm jugosllav!
