Më 26 gusht 1910, në Shkup, lindi Nënë Tereza, një nga humanistet më të njohura në historinë moderne. Emri i saj i vërtetë ishte Gonxhe Agnesë Bojaxhiu, shqiptare me origjinë, e cila gjithë jetën ia kushtoi ndihmës ndaj të varfërve, të sëmurëve dhe njerëzve më në nevojë.
E lindur në Shkup, Nënë Tereza më vonë u largua drejt Indisë, ku nisi veprimtarinë e saj të gjatë humanitare. Ajo themeloi Misionaret e Bamirësisë, një organizatë që me kalimin e viteve u shndërrua në një rrjet ndërkombëtar, kushtuar kujdesit për njerëzit më të pambrojtur.
Puna e saj mori vlerësim mbarëbotëror. Në vitin 1979, Nënë Tereza u nderua me Çmimin Nobel për Paqe, për përkushtimin dhe veprimtarinë e saj të jashtëzakonshme humanitare në ndihmë të njerëzve të varfër dhe më të rrezikuar në mbarë botën.
Pjesën më të madhe të jetës e kaloi në Kalkuta të Indisë, ku vazhdoi të kujdesej për njerëzit që jetonin në varfëri ekstreme dhe në kushte të vështira.
Nënë Tereza ndërroi jetë në Kalkuta më 5 shtator 1997, në moshën 87-vjeçare. Sot, emri dhe vepra e saj mbeten të lidhura me humanizmin, bamirësinë dhe përkushtimin ndaj njerëzve në nevojë.
Nënë Tereza mbetet një nga personalitetet më të njohura të lindura në Shkup dhe një figurë shqiptare me jehonë botërore, e cila për dekada iu përkushtua ndihmës ndaj më të varfërve dhe të pambrojturve.
