Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, ka deklaruar se vendi i tij ka dalë më i fortë nga konflikti i fundit, duke argumentuar se përplasja ka rikonfirmuar si aftësitë ushtarake të Teheranit, ashtu edhe ndikimin e tij në ekuilibrat ekonomikë globalë.
Në një deklaratë të publikuar në kanalin e tij zyrtar në Telegram, Araghchi tha se shumë vëzhgues ndërkombëtarë po e shohin Iranin si më të fuqizuar pas luftës, veçanërisht për shkak të aftësisë së tij për të ndikuar në ekonominë globale përmes kontrollit të Ngushticës së Hormuzit dhe presionit mbi vendet e Gjirit Persik, aleate të Shteteve të Bashkuara.
Sipas tij, ky perceptim nuk lidhet vetëm me kapacitetet ushtarake të Iranit, por edhe me “qëndrueshmërinë, solidaritetin dhe rezistencën e popullit iranian”, të cilat ai i cilësoi si shtyllën kryesore të vendit në kohë të vështira.
“Ky ndryshim në perceptim nuk buron vetëm nga aftësitë mbrojtëse të vendit, por nga qëndrueshmëria dhe uniteti i popullit iranian, që ka qenë mbështetja kryesore në ditët e vështira”, shkroi Araghchi.
Teherani kërkon rol të ri në arkitekturën e sigurisë rajonale
Në të njëjtin mesazh, kryediplomati iranian theksoi se zhvillimet e fundit kanë treguar, sipas tij, se siguria e Lindjes së Mesme nuk mund të ndërtohet duke përjashtuar Iranin.
Ai argumentoi se vendet e rajonit po arrijnë gradualisht në përfundimin se stabiliteti afatgjatë, zhvillimi ekonomik dhe siguria rajonale janë të mundshme vetëm përmes bashkëpunimit dhe njohjes së interesave të përbashkëta.
“Përvoja e luftës së fundit tregoi se siguria rajonale nuk mund të bazohet në eliminimin apo injorimin e Iranit”, deklaroi Araghchi.
Sipas tij, vendet e rajonit kanë filluar të kuptojnë se vetëm përmes dialogut dhe koordinimit mund të arrihet një arkitekturë e qëndrueshme sigurie, ku Irani, siç tha ai, duhet të konsiderohet pjesë e domosdoshme e çdo formule stabiliteti.
Deklaratat e Araghchi-t vijnë në një moment tensionesh të larta në Lindjen e Mesme, ku përplasjet e fundit kanë rritur shqetësimet për sigurinë e rrugëve strategjike të transportit të naftës, përfshirë Ngushticën e Hormuzit, një prej arterieve më të rëndësishme të tregtisë globale të energjisë.
