Cem Özdemir sapo ka hyrë në histori:
I pari politikan me origjinë turke që merr drejtimin e Baden-Württemberg, një nga zemrat industriale dhe ekonomike të Gjermanisë.
Një land me ekonomi rreth 670 miliardë euro.
Shtëpia e Mercedes, Porsche, Bosch.
Një nga motorët e Europës.
Dhe në krye të tij sot është djali i një punëtori turk fabrike dhe i një rrobaqepëseje emigrante.
Por pak vëmendje:
Suksesi i tij nuk erdhi sepse ishte turk.
Erdhi sepse u formua në kulturën politike gjermane.
Kjo është diferenca që shumë njerëz ende nuk e kuptojnë:
Origjina nuk përcakton domosdoshmërisht mendësinë.
Cem Özdemir mendon si europian demokrat:
beson institucionet,
kritikon autoritarizmin,
mbështet liritë civile,
mbron integrimin,
dhe nuk heshti as përballë Erdoganit.
Madje është bërë shpesh një nga kritikët më të fortë të autokratizmit turk.
Ai ka një karrierë politike mbi 30-vjeçare:
Deputet në Bundestag që nga viti 1994, ish-kryetar i Partisë së Gjelbër, ish-ministër federal i Bujqësisë, një figurë që arriti të balancojë ekologjinë me interesat industriale të Gjermanisë moderne.
Dhe është i martuar me juristen shqiptare Flavia Zaka.
Një çift simbolik i një Europe tjetër:
Jo të gjakut, por të vlerave.
Kjo është Gjermania:
Një vend ku djali i emigrantit mund të drejtojë vetë gjermanët, nëse pranon kulturën politike, meritokracinë dhe përgjegjësinë e shtetit.
Sepse Europa nuk pyet:
“Nga ke ardhur?”
Europa pyet:
“Çfarë vlere sillni në shoqëri?”
“Nuk është gjaku që formon kombin, por vetëdija.” Ernest Renan
“Kultura është ajo që mbetet pasi ke harruar gjithçka që ke mësuar.” Édouard Herriot
“Demokracia jeton nga qytetari i formuar.” Alexis de Tocqueville
Morali
Integrim nuk do të thotë të humbësh origjinën.
Do të thotë të fitosh një qytetërim tjetër pa humbur veten.
Dhe ndoshta pyetja më e fortë sot është kjo:
E imagjinoni një Turqi të drejtuar nga një mendësi europiane demokratike si kjo?
Sepse historia po tregon diçka të madhe:
Ndonjëherë emigranti integrohet më mirë në Europë, sesa Europa në mendjen e disa europianëve vetë.
